Czy zapłacona kara umowna z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy na dostarczenie paliwa gazowego stanowi koszt podatkowy?

• Kara umowna za wcześniejsze rozwiązanie umowy
• Zapłacona kara stanowi koszt podatkowy

Kara umowna za wcześniejsze rozwiązanie umowy

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarła umowę na dostawę gazu. Przedmiotowa umowa przewidywała karę umowną z tytułu wcześniejszego rozwiązania. W wyniku nieprzewidzianej podwyżki cen gazu firma stanęła przed decyzją dotyczącą kontynuacji działalności związanej z produkcją towarów, które w procesie wytwarzania wymagają znacznego zużycia tego surowca. Podmiot podjął próby renegocjacji umowy w celu zmiany warunków w związku z nowymi cenami gazu. Niestety, próby te zakończyły się niepowodzeniem, a strony nie doszły do porozumienia. Po analizie sytuacji finansowej spółka zdecydowała się na rozwiązanie umowy z dostawcą. Decyzja nie była wynikiem zaniedbań ze strony firmy, lecz koniecznością ekonomiczną. Kontynuowanie umowy przy wysokich kosztach gazu byłoby nieopłacalne i mogłoby zagrozić rentowności przedsiębiorstwa.

W związku z tym do organu podatkowego zostało złożone pytanie, czy zapłacona kara umowna z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy z dostawcą na dostarczenie paliwa gazowego stanowi dla spółki koszt uzyskania przychodu.

Firma była zdania, że kara umowna z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy z dostawcą na dostarczenie paliwa gazowego stanowi dla niej koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Argumentowała, że zapłacona kara umowna jest niezbędnym wydatkiem, który pozwolił jej utrzymać konkurencyjność na rynku i zachować dotychczasowe źródło przychodów.

Zapłacona kara stanowi koszt podatkowy

Dyrektor KIS uznał przedstawione stanowisko za prawidłowe i potwierdził, że zapłacona kara umowna z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy z dostawcą na dostarczenie paliwa gazowego stanowi dla spółki koszt uzyskania przychodu.

Organ podatkowy uzasadnił swoją interpretację, odwołując się do odpowiednich przepisów ustawy o CIT. Zaznaczył, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy: „kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1". Ponadto, wyjaśnił, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W dalszej części interpretacji KIS podkreśliła, że w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT ustawodawca wprost wylicza, jakiego rodzaju kary umowne i odszkodowania, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Są to kary, czy odszkodowania wynikające z nienależytego wykonania zobowiązań, wymienione ściśle w tym przepisie, tj. kary umowne oraz odszkodowania z tytułu wad dostarczanych towarów, wykonanych robót i usług, zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub też zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

„Biorąc pod uwagę powyższy stan faktyczny oraz przytoczone przepisy prawa podatkowego, wskazać należy, że kara umowna, którą została obciążona Spółka, nie dotyczy wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów, albo wykonanych robót i usług, a jedynie jest konsekwencją wcześniejszego rozwiązania przez Spółkę umowy z Dostawcą na dostarczenie paliwa gazowego. W przypadku, gdyby Spółka nie zdecydowała się na rozwiązanie umowy z Dostawcą na dostarczenie paliwa gazowego, to konieczne byłoby podwyższenie cen oferowanych produktów, co znacząco wpłynęłoby na ich atrakcyjność, a tym samym konkurencyjność Spółki. Wnioskodawca nie byłby w stanie uzyskiwać przychodów na tym samym poziomie, gdyby w dalszym ciągu opłacał gaz według nowych podniesionych stawek. Zatem kara umowna opisana we wniosku, nie podlega ograniczeniu określonemu w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych” - wskazał organ.

W konkluzji, KIS stwierdziła, że zapłacona kara umowna z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy z dostawcą na dostarczenie paliwa gazowego stanowi dla spółki koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Źródło: https://www.inforlex.pl/dok/tresc,FOB0000000000006439629,Interpretacja-indywidualna-z-dnia-15-stycznia-2024-r-Dyrektor-Krajowej-Informacji-Skarbowej-sygn-0111-KDIB1-1-4010-671-2023-2-MF.html