W najnowszej interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyjaśnił, jak obywatel polski powracający z Francji może skorzystać z ulgi na powrót. Interpretacja ta dotyczyła konkretnej sytuacji, ale jej wyniki mogą być przydatne dla innych osób w podobnych okolicznościach.
Kiedy przysługuje ulga
Wnioskodawczyni, obywatelka Polski, mieszkała i pracowała we Francji w latach 2019-2021. W tym czasie posiadała francuski certyfikat rezydencji podatkowej oraz dokumenty potwierdzające roczne rozliczenie podatkowe. Dodatkowo, dysponowała dokumentami potwierdzającymi pobyt i pracę we Francji, takimi jak paski wynagrodzeń, dokumenty potwierdzające pobieranie zasiłku dla bezrobotnych, czy faktury za wynajem pokoju.
Wnioskodawczyni zapytała, czy ma prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wymagane dokumenty
Dyrektor KIS potwierdził, że wnioskodawczyni spełnia wszystkie warunki do skorzystania z ulgi na powrót. Zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wnioskodawczyni posiadała wszystkie wymagane dokumenty, które potwierdzały jej miejsce zamieszkania we Francji dla celów podatkowych.
Dyrektor KIS stwierdził, że wnioskodawczyni ma prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, która obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego. W przypadku wnioskodawczyni, ulga ta będzie miała zastosowanie w latach 2022-2025 albo od początku roku następnego, tj. w latach 2023-2026.